Voor Museum Schokland en Het Flevo-landschap maakte ik de tentoonstelling Levende natuur. Ik leverde het concept, verzorgde de samenstelling en was verantwoordelijk voor vormgeving en realisatie.

In 1995 werd Schokland het eerste UNESCO Werelderfgoed van Nederland. Dertig jaar later volgt Levende natuur op Gestolde tijd. Die tentoonstelling ging over archeologie en het verleden. Deze gaat over het landschap van nu: water, bodem, planten en dieren, en de keuzes die mensen maken om erfgoed en natuur te bewaren.

De route begint op het museumplein, met wegwijzers naar andere plekken op de UNESCO Werelderfgoedlijst. In de kerk staan werelderfgoed elders en de natuur van Schokland tegenover elkaar.

In de pastorie volgt het verhaal in vier landschapslogica’s: Archief van het moeras, Dynamisch eiland, De poldermachine en Nieuwe natuur. Vitrines met natte en droge grond laten zien waarom het water rond Schokland hoog blijft. Botanische tekeningen, museumobjecten en opgezette dieren tonen welke soorten bij nat en droog land horen. De geurinstallatie Fantoomgetijden brengt het landschap via de neus naar binnen.

In drie audiointerviews kijken boer Fokko-Aldert Omta, terreinbeheerder Jasper Wolfswinkel en landschapsarchitect Harm Veenenbos naar de toekomst van het gebied. In de reflectiezone laten bezoekers een boodschap achter voor wie hier over dertig jaar staat.

Via de oorspronkelijke voordeur van de pastorie gaan bezoekers naar buiten. Daar staan twee bakken met lokale vegetatie, die ze water mogen geven. Borden wijzen de weg verder het eiland op, naar het Schokkerveld en de Zuidert.

Museum Schokland en Het Flevo-landschap voor het vertrouwen en de samenwerking. En iedereen die meebouwde: Daniël Pos (bodemreplicatie), Frank Bloem van The Snifferoo (geurinstallatie), Jiry de Waal (planten) en Pieter Lustig (timmerwerk).